NSP kuramını geliştirirken karşılaştığım en önemli gerçeklerden biri şuydu:
İnsanlar çoğu zaman yaşadıkları sorunu çözmeye çalışıyorlardı.
Ancak yaşadıkları sorunu üreten sistemi görmüyorlardı.
Kaygıyla mücadele ediyorlardı.
Öfkeyi kontrol etmeye çalışıyorlardı.
Ertelemeyi durdurmaya çalışıyorlardı.
İlişkilerini düzeltmeye çalışıyorlardı.
Fakat bütün bu çabaların arkasında çoğu zaman görünmeyen bir gerçek vardı.
Görünen sorun, asıl sorun değildi.
Görünen sorun, daha derindeki bir organizasyonun sonucu olabiliyordu.
İşte NSP Sarmaşık Söküm Protokolü bu gözlemden doğmuştur.
Bu protokolün temel amacı, görünen sonucun altında yer alan görünmeyen organizasyonları görünür hale getirmektir.
Çünkü NSP açısından kalıcı dönüşüm, yapraklarla uğraşmakla değil; kök organizasyonları anlamakla başlamaktadır.
Bir duvarın üzerinde büyüyen sarmaşığı düşünelim.
Dışarıdan bakıldığında görünen şey yapraklardır.
Dallar vardır.
Yeşil bir görüntü vardır.
İnsanlar çoğu zaman bu görünen bölümlerle ilgilenir.
Ancak sarmaşığın yaşamını sürdüren şey yaprakları değildir.
Kök sistemidir.
Yaprakları kesebilirsiniz.
Dalları budayabilirsiniz.
Görünen kısmı ortadan kaldırabilirsiniz.
Fakat kök yerinde duruyorsa sarmaşık yeniden büyümeye başlayacaktır.
İnsan yaşamındaki birçok sorun da buna benzemektedir.
Kaygı bir yapraktır.
Öfke bir yapraktır.
Erteleme bir yapraktır.
Bağımlılık bir yapraktır.
İlişki sorunları bir yapraktır.
Değersizlik hissi bir yapraktır.
Ancak bunları besleyen görünmeyen kök organizasyonlar bulunmaktadır.
NSP Sarmaşık Söküm Protokolü tam olarak bu kök organizasyonları ortaya çıkarmayı amaçlamaktadır.
NSP açısından sarmaşık;
Bir yaşam sonucunu sürekli olarak besleyen ve kendisini farklı biçimlerde tekrar eden organizasyon sistemidir.
Bu organizasyon;
* Bir öz bilinç kaydı olabilir.
* Bir kimlik organizasyonu olabilir.
* Bir kimlik barkodu olabilir.
* Bir yaşam döngüsü olabilir.
* Bir anlam sistemi olabilir.
* Bir duygusal organizasyon olabilir.
Önemli olan görünen sonucun altında neyin çalıştığını görebilmektir.
Çünkü aynı davranış farklı köklerden beslenebilir.
Aynı sorun farklı organizasyonlardan kaynaklanabilir.
Bu nedenle NSP açısından sorunla değil, sorunu üreten sistemle çalışmak esastır.
Bu protokolün temel ilkesi oldukça basittir:
Bir sonucu değiştirmek istiyorsan, o sonucu üreten organizasyonu anlamalısın.
İnsanlar çoğu zaman sonucu değiştirmeye çalışırlar.
Ancak sonuçları üreten sistem aynı kaldığında farklı zamanlarda benzer sonuçlar yeniden ortaya çıkabilir.
Bu nedenle NSP açısından ilk soru şudur:
“Yaşadığın sorun nedir?”
İkinci soru ise şudur:
“Bu sorunu üreten organizasyon nedir?”
Asıl dönüşüm ikinci sorunun cevabında başlamaktadır.
Sarmaşık Sökümün Çalışma Alanları
Bu protokol birçok farklı yaşam alanında uygulanabilir.
İlişkilerde
Sürekli terk edilmek…
Sürekli değersiz hissetmek…
Sürekli benzer insanları seçmek…
Aynı ilişkinin farklı kişilerle tekrar edilmesi…
Çoğu zaman görünmeyen organizasyonların ürünüdür.
Başarı Alanında
Tam başarıya yaklaşırken geri çekilmek…
Görünür olmaktan kaçınmak…
Kendini sabote etmek…
Başarı barkodlarıyla ilişkili olabilir.
Para Alanında
Kazandığını koruyamamak…
Geliri artırmasına rağmen aynı noktaya geri dönmek…
Bolluk yerine sürekli kıtlık hissi yaşamak…
Belirli organizasyonlardan beslenebilir.
Öz Değer Alanında
Yetersizlik…
Değersizlik…
Görünmezlik…
Reddedilme korkusu…
Çoğu zaman daha derindeki öz bilinç organizasyonlarının sonucudur.
NSP açısından Sarmaşık Söküm çalışmaları genel olarak beş aşamada ilerlemektedir.
Öncelikle danışanın yaşadığı sonuç görünür hale getirilir.
Sorun tanımlanır.
Ancak burada durulmaz.
Çünkü görünen sonuç yalnızca başlangıçtır.
Sorunun yaşam içerisindeki tekrarları incelenir.
Benzer olaylar araştırılır.
Benzer sonuçlar değerlendirilir.
Tekrarlayan yaşam döngüleri görünür hale getirilir.
Bu aşama protokolün merkezidir.
Öz bilinç kayıtları…
Kimlik organizasyonları…
Kimlik barkodları…
Duygusal organizasyonlar…
Anlam sistemleri…
İncelenmeye başlanır.
Danışan ilk kez yaşadığı sonucun arkasındaki sistemi görmeye başlar.
Bu aşama çoğu zaman güçlü farkındalıkların oluştuğu bölümdür.
Artık sorun değil, organizasyon görünür hale gelmiştir.
Bundan sonraki çalışmalar dönüşüm noktası üzerinden yürütülür.
NSP Açısından Sarmaşık Sökümün Önemi
Bu protokol NSP’nin temel felsefesini temsil etmektedir.
Çünkü NSP’nin amacı belirtilerle mücadele etmek değildir.
Amaç belirtileri üreten sistemi anlamaktır.
Bir insanın yaşamında görünen sorun çoğu zaman buzdağının görünen kısmıdır.
Asıl organizasyon görünmeyen alanda çalışmaktadır.
Bu nedenle Sarmaşık Söküm yalnızca bir teknik değildir.
NSP’nin insanı anlama biçiminin uygulamadaki ilk yansımasıdır.
NSP Sarmaşık Söküm Protokolü, yaşamdaki görünür sorunların arkasında yer alan görünmeyen organizasyonları ortaya çıkarmaya yönelik temel müdahale modellerinden biridir.
Bu protokol, sonuçlardan köklere doğru ilerleyen bir çalışma mantığına sahiptir.
Amaç kaygıyı, öfkeyi, ertelemeyi, değersizliği veya ilişki sorunlarını tek başına ele almak değildir.
Amaç, bu sonuçları üreten organizasyon sistemlerini görünür hale getirmektir.
Çünkü NSP’nin temel yaklaşımına göre kalıcı değişim, sonuçların düzeltilmesiyle değil; sonuçları oluşturan kök organizasyonların anlaşılması ve dönüştürülmesiyle mümkün hale gelir.
İşte Sarmaşık Söküm Protokolü, bu dönüşüm yolculuğunun ilk adımlarından biridir.